Tomasz Ogrodowczyk

Tomasz Ogrodowczyk

to był urodzony pasjonat.

Przynajmniej do potęgi 4! Przyrodnik > Fotograf > Filmowiec >Dźwiękowiec.

I radosny człowiek – jak przystało na pasjonata.

Był absolwentem Akademii Rolniczej w Poznaniu i Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi. Połączenie takiego wykształcenia z pasją, plus dwóch współpracowników, również pasjonatów w osobie brata Michała i Sławka Skupińskiego dawało rewelacyjny efekt.

Realizował filmy o tematyce przyrodniczej i leśnej, i nagrywał głosy zwierząt. Na stałe związany był z Leśnym Studiem Filmowym Ośrodka Rozwojowo – Wdrożeniowego Lasów Państwowych w Bedoniu.

Jego pasje sięgały czasów dzieciństwa i źródła swoje miały  zarówno w miejscach, w których mieszkał jak i w ludziach, z którymi miał kontakt. Wychował się w Krainie Stu Jezior. Rodzice wcześnie zauważyli jego zainteresowania i podarowali mu album fotograficzny „Polowanie z kamerą” Jaroslava Holečka – z niego uczył się rozróżniania i nazywania ptaków. Bardzo duży wpływ na rozwijanie jego przyrodniczych zainteresowań mieli nauczyciele, którzy przyrody uczyli na łonie przyrody właśnie, a nie z podręczników. Bardzo wcześnie też zaczął przygodę z fotografią, bo już w wieku 12 lat. Sam uzbierał odpowiednią kwotę i kupił sobie aparat AMI. Kolejnym był aparat niemiecki, Welti, ale to nadal nie było to czego potrzebował, aby fotografować płochliwe ptaki. Marzył o aparacie z podglądem na matówce, do którego mógłby dokręcić długoogniskowe obiektywy. Co znaczy determinacja u młodego człowieka? Znowu zarobił pieniądze, przeznaczając na to wakacje i ciężko pracując prowadząc hodowlę jedwabników morwowych. Za uzyskane ze sprzedaży kokonów jedwabników pieniądze kupił Zenita TTL, potem dokupił 200-milimetrowy, niemiecki Sonar f2,8. I z tym obiektywem mógł już robić wymarzone zdjęcia – nawet płochliwych ptaków. Fotograf nie poprzestaje jednak i nie zadowala się tym co ma. Więc każdy następny był lepszy – PRAKTICA, MINOLTA z autofocusem oraz CANONy, przy których już pozostał.
Rodzice ponownie mieli wpływ na jego pasje i kiedy ojciec kupił mu kamerę – wtedy jeszcze na taśmę światłoczułą – zaczęła się kolejna pasja.  Pasjonaci mają to do siebie, że lubią się swoją pasją dzielić z innymi. Naturalną koleją rzeczy był udział w konkursach. W wieku 16 lat wysłał swoje fotografie z krótkim opisem na konkurs „Moje ptasie uroczysko”, który ogłosił „Świat Młodych” i znalazł się w gronie pięciu osób wyróżnionych, a jako nagrodę otrzymał książkę pt. „Jaki to ptak?”
Konkursów, nagród, publikacji było w kolejnych latach dużo, bardzo dużo. Naturalną koleją były również studia – oczywiście na Akademii Rolniczej w Poznaniu na – Wydziale Rolniczym, na trzecim roku połączył je z Wydziałem Leśnym. Jest magistrem rolnictwa i jak sam mówi „niedokończonym” leśnikiem. Studia te dały mu gruntowną wiedzę przyrodniczą – praca magisterska dotyczyła ptaków i roślin zbiorowisk bagiennych. 

Tomasz Ogrodowczyk trzciniak[683]

I znalazło się takie miejsce, gdzie mógł te swoje pasje realizować. Tym miejscem okazało się Leśne Studio Filmowe Ośrodka Rozwojowo-Wdrożeniowego Lasów Państwowych w Bedoniu. Znalazł tu właściwe środowisko i warunki pracy dla pasjonata.

Ponieważ to typ perfekcjonisty, więc żeby robić profesjonalne filmy oczywiście musiał ukończyć odpowiednie studia. I zrobił to. W 2003 roku ukończył studia w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi na Wydziale Operatorskim i Realizacji Telewizyjnej.

I ma na swoim koncie oprócz pięknych zdjęć, niezwykle filmy. A jest ich sporo. Są to zarówno filmy przyrodnicze, przedstawiające bogactwo przyrodnicze Polski, jak i filmy z zakresu gospodarki leśnej. Tak mówił o sobie:

To nie wszystko czym zajmował się Tomek.

Nagrywał głosy zwierząt. Pierwsze nagrania stanowiły tło do filmów. Nie było to zadanie łatwe, ale znowu podołał. Zabrał się do tego profesjonalnie, czyli kupił kierunkowy mikrofon, minidisc do nagrywania i poszedł w teren! Minidisc z czasem zastąpił profesjonalnym rejestratorem cyfrowym na karty pamięci. Nauczył się też obróbki dźwięku i wielu innych zabiegów, aby ptasie śpiewy brzmiały tak jak je słyszy. Są to doskonałe nagrania z dbałością o każdy szczegół. Na 4 płytach CD „Jaki to ptak” nagranych jest 160 gatunków ptaków (dzisiaj jest to jedna płyta z nagraniami w plikach mp3). Są to nagrania, gdzie pomocy w nauce rozróżniania głosów udziela lektor, który dyskretnie zwraca uwagę na niuanse i różnice w wydawanych przez ptaki głosach. Płyty te stanowią bardzo bogaty, dźwiękowy przewodnik ornitologiczny, cenny zarówno dla specjalisty, jak również dla każdego amatora. Ale powstały też płyty typowo relaksacyjne.

Żeby to wszystko osiągnąć Tomasz udawał się w różne ciekawe, urocze, ale często trudne i niebezpieczne miejsca, brnął po bagnach, budował czatownie. Czasami był to maleńki namiocik przykryty zeszłoroczną, spłowiałą trawą, aby wyglądał jak kopka siana, siedział w niej dniami, w upale, deszczu, mrozie, śniegu.

Tomek Ogrodowczyk zrobił jeszcze jedną niesamowitą rzecz. Z jego inicjatywy Lasy Państwowe wydały w nowej formie: audiobooków wraz z albumami zdjęć najważniejsze książki Włodzimierza Puchalskiego z tzw. „Zielonej serii”. Tak nazwał Jarosław Iwaszkiewicz łącznie  „Bezkrwawe łowy”, „Wyspę kormoranów”, „Wśród trzcin i wód” oraz „W krainie łabędzia”.

Puchalski urodził się w 1909 roku, zmarł w 1979. jest Ojcem fotografii przyrodniczej dla którego przyroda, film i fotografia stanowiły sens życia.

Jego przyrodnicza twórczość filmowa związana z dokumentowaniem życia polskich zwierząt była doceniana i spotykała się z uznaniem w Polsce i za granicą. Organizowane były wystawy jego prac, wyświetlane filmy, publikowano jego artykuły w czasopismach, pisała o nim prasa. Współpracował z wieloma magazynami, Jego zdjęcia zdobywały prestiżowe nagrody na konkursach fotograficznych. Po II wojnie światowej nakręcił wiele filmów przyrodniczych i wydał wiele książek, albumów przyrodniczych, ale najbardziej znany jest chyba właśnie z „Zielonej serii”.

Pod koniec XX wieku pamięć o nim zaczęła blednąć i młodzi fotografowie i filmowcy nie kojarzyli już tego nazwiska z filmem i fotografią przyrodniczą. Ale nie Tomek, bo uważał, że o Włodzimierzu Puchalskim nie wolno nie pamiętać, nie wiedzieć.

Kiedy Tomek zaczął pracę nad wydaniem pierwszej książki – „Bezkrwawe łowy” chyba nie zdawał sobie sprawy z tego, co go czeka i jakie to będzie przedsięwzięcie. W sumie zajęło to kilka lat pracy, w którą zaangażowanych była grupa ludzi.

W nowym wydaniu każdego albumu został dokładnie odwzorowany pierwotny projekt graficzny okładki – w „Bezkrwawych łowach” autorstwa Antoniego Pucka, zaś w „Wyspie kormoranów” autorstwa Aleksandra Haupta – oraz układ czarno-białych fotografii. Oprócz fotografii album zawiera także oryginalne rysunki Haliny Gutsche-Siewierskiej w „Bezkrwawych łowach” i Władysława Siwka w „Wyspie kormoranów”, a opowiadania drukowane zostały nagrane w studiu i zamienione na słuchowiska, w których bierze udział wielu znamienitych aktorów. W rolę Włodzimierza Puchalskiego wcielił się Włodzimierz Press, a jego żonę Izabelę gra Anna Seniuk.

Aby opowiadania jeszcze bardziej wciągnęły odbiorcę w atmosferę przyrodniczych plenerów wprowadzono dźwiękowe tła przyrodnicze.

Albumy nie są reprintem, ponieważ przeszły długą i niełatwą drogę wydawniczą. Zdjęcia do albumów zostały odszukane wśród tysięcy oryginalnych negatywów w Muzeum Niepołomickim i na nowo zeskanowe. Następnie fotografie zostały poddane cyfrowej obróbce polegającej na usunięciu z nich rys, śladów po kurzu, a nierzadko też na rekonstrukcji pewnych ich fragmentów. Obróbka jednego zdjęcia zajmowała czasem kilka godzin pracy! Efekt jednak jest widoczny gołym okiem, a fotografie zyskały nową jakość i dawny blask

Kiedy ukazał się ostatni album „W krainie łabędzia” Tomek zdradził, że będzie piąty, zdradził nawet jego tytuł „Werki Włodzimierza Puchalskiego (co znaczy słowo „werki” Tomasz wyjaśnia w pierwszym rozdziale książki). I powstała kolejna książka – doskonała pod każdym względem, od okładki, po wyklejki z mapą tras odbytych przez Puchalskiego, rysunki Roberta Jakuba Karpińskiego, ponad 250 fotografii, w której Tomek w sposób bardzo ciekawy opowiada o kilku latach mozolnej, ale ekscytującej pracy, zdradza wiele szczegółów związanych z wydaniem albumu i słuchowisk, poszukiwaniach, odkrywaniu ciekawych zdjęć, rękopisów, dokumentów, a dzięki nim faktów z życia Puchalskiego. Dzięki temu udajemy się w niezwykłą podróż w czasie i przestrzeni.

 

Wydawało się, że to już koniec „Puchalskiego” w pracy Tomasza, ale  nie byłby sobą, gdyby nie zajął się filmami. We współpracy z Wytwórnią Filmów Oświatowych w Łodzi zdigitalizował i zrekonstruował cyfrowo filmy przyrodnicze Włodzimierza Puchalskiego. Za rekonstrukcję cyfrową archiwalnych filmów Włodzimierza Puchalskiego Tomasza Ogrodowczyka uhonorowano Turystyczną Sową XI Festiwalu FilmAT w Warszawie.

Ostatni ważny obraz Tomka i jego brata Michała to film „Bagna są dobre!” realizowany w Leśnym Studiu Filmowym ORWLP w Bedoniu przez niemal 5 lat, opowiada o przywracaniu wody na Polderze Północnym Parku Narodowego „Ujście Warty”. Projekt realizowany był przez Stowarzyszenie Ptaki Polskie. Film pokazuje bogactwo obszarów podmokłych, które są miejscem gniazdowania, lęgów i żerowania dla setek tysięcy ptaków. Film otrzymał w 2017 roku dwa znaczące wyróżnienia: nagrodę dla najlepszego filmu edukacyjnego XVII Międzynarodowego Festiwalu Filmów Przyrodniczych im. Włodzimierza Puchalskiego oraz Grand Prix Ecology w konkursie filmów polskich na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Turystycznych, Ekologicznych i Artystycznych FilmAT, a także .specjalną nagrodę parku narodowego Matsalu na Matsalu Natur Film Festival w Estonii.

Koniecznie trzeba dodać, że Tomek miał doskonały zespół współpracowników z Leśnego Studia Filmowego działającego w ramach Ośrodka Rozwojowo – Wdrożeniowego Lasów Państwowych w Bedoniu.

Pasja, lata pracy dają efekty – nagrody i wyróżnienia w konkursach fotografii przyrodniczej – lista jest BARDZO DŁUGA:

Również jego filmy zdobywają nagrody i wyróżnienia na festiwalach filmowych:

- film „Moczary i uroczyska” otrzymał główną nagrodę za najlepszy film popularnonaukowy na Międzynarodowy Festiwal Filmów Dokumentalnych „Człowiek i przyroda” (Irkuck 2008), na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Turystycznych Art&Tur w Barcelos (Portugalia), na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Turystycznych w Płocku.

- film „Rok w puszczy” spotkał się z uznaniem i zdobył nagrody na INTERNATIONAL TOURFILMFESTIVAL COMITETTE oraz Award of II International Tourfilm Festival for the ECOLOGICAL VALUES 2007

Galeria fotografii Tomasza Ogrodowczyka >>>

 

 

CERTYFIKATY, NAGRODY, WYRÓŻNIENIA

NAZWA

INSTYTUCJA WYDAJĄCA

ROK

Bagna są dobre! – specjalna nagroda parku narodowego Matsalu

Matsalu Natur Film Festival Estonia

2018

Bagna są dobre!– najlepszy film edukacyjny

XVII Międzynarodowy Festiwal Filmów Przyrodniczych im. Włodzimierza Puchalskiego

2017

Bagna są dobre!  Grand Prix

Międzynarodowy Festiwal Filmów Turystycznych FilmAT

2017

klip Las – dobre dzieciństwo – nagroda za wartości edukacyjne -

Międzynarodowy Festiwal Filmów Turystycznych FilmAT w Warszawie.

2017

Życie lasu, Sekretne życie ptaków Katarzyny Bajerowicz, seria audiobooków Pawła Wakuły o leśniczym Piątku, Pierwsze filmy Włodzimierza Puchalskiego oraz CD Jaki to ptak i Leśna encyklopedia ornitologiczna

- Medal Mercurius Gedanensis

Free Time Festival w Gdańsku

2016

Leśne Studio Filmowe ORWLP w Bedoniu – Medal  Wiktora Godlewskiego za działania na rzecz przyrody

z inicjatywy Gminnego Ośrodka Kultury i Sportu w Bogutach-Piankach

2016

Tomasz Ogrodowczyk Turystyczna Sowa za rekonstrukcję filmów Przyrodniczych Włodzimierza Puchalskiego

XI Festiwal FilmAT

2016

Fragment książki Na tropie sześcioptaka Pawła Wakuły trafił do rządowego e-podręcznika z języka polskiego do kl.  4 szkoły podstawowej. Dzieci poznają leśniczego Piątka w opowiadaniu „Sprzątanie świata”. Fragment książki Pawła Wakuły posłużył autorom do zilustrowania problemu zaśmiecania Ziemi oraz do promowania postawy „eko”.

MEN

2015

Magia sosnowego boru najlepszy film w kategorii NATURA, Turystyczna Sowa za wartości edukacyjne

VIII Międzynarodowy Festiwal Filmów Turystycznych FilmAT w Warszawie.

2013

Magia sosnowego boru  najlepszy film w kategorii „Ekologia i bioróżnorodność”

Międzynarodowy Festiwal Filmów Turystycznych ART&Tur w Portugalii

2013

Dzika przyroda w sercu Europy -  najlepszy film pokazujący bioróżnorodność

Międzynarodowy Festiwal Filmów Dokumentalnych o Sztuce, Ekologii i Turystyce Document Art.
w Rumunii

2012

Dzika przyroda w sercu Europy - najlepszy film w kategorii „Ekologia i bioróżnorodność

Międzynarodowy Festiwal Filmów Turystycznych ART&Tur w Portugalii.

2012

Dzika przyroda w sercu Europy -  nagroda za najlepsze zdjęcia

Międzynarodowy Festiwal Filmów o Turystyce i Ekologii SILAFEST w Serbii.

2012

Dzika przyroda w sercu Europy - najlepszy film w kategorii „Natura”

Festiwal FilmAT w Warszawie

2012

Leśne Studio Filmowe ORWLP w Bedoniu – Leśnej Instytucji 2011 r. – Dębowa Statuetka „Przeglądu Leśniczego”

Przegląd Leśniczy

2011

Wyróżnienie w konkursie „Najlepszy środek dydaktyczny” dla cyklu płyt audio-CD do rozpoznawania głosów zwierząt

XII Łódzkie Targi Edukacyjne

2009

Moczary i uroczyska nagroda Radia Łódź za dźwięk

XIII Międzynarodowy Festiwal Filmów Przyrodniczych im. Włodzimierza Puchalskiego

2009

Najlepszy film o wartościach ekologicznych dla filmu Moczary i uroczyska

XIII Międzynarodowy Festiwal Filmów Turystycznych Document.Art w Rumunii

2009

Wyróżnienie dla filmu Moczary i uroczyska

VI Międzynarodowy Festiwal Filmów Ekologicznych „EKOFILM 2008” w Nowogardzie

2008

Najlepszy film o wartościach popularnonaukowych dla filmu Moczary i uroczyska

VII Międzynarodowy Festiwal Filmów „Człowiek i przyroda” w Irkucku

2008

Najlepszy film o wartościach ekologicznych dla filmu Moczary i uroczyska

III Międzynarodowy Festiwal Filmów Turystycznych w Płocku

2008

Najlepszy film o wartościach ekologicznych dla filmu Moczary i uroczyska

Międzynarodowy Festiwal Filmów Turystycznych Art&Tur w Portugalii

2008

Nagroda dla filmu Moczary i uroczyska

Konkurs Onet.pl

2008

Wyróżnienie za prace na rzecz promocji LP dla autorów filmu Bieszczadzka Kolejka Leśna – podróż sentymentalna

Nagroda Lasów Państwowych im.

Adama Loreta

2008

Wyróżnienie za cykl płyt z głosami zwierząt

Nagroda Lasów Państwowych im. Adama Loreta

2007

Marek Kozłowski za film Las potrzebuje drewna

Nagroda Lasów Państwowych im. Adama Loreta

2007

Las potrzebuje drewna – nagroda Polskiego Towarzystwa Chirurgów Drzew

XII Międzynarodowy Festiwal Filmów Przyrodniczych im. Włodzimierza Puchalskiego

2007

Las potrzebuje drewna – nagroda Ministra Transportu, Poczty i Telekomunikacji Republiki Słowackiej

34 Międzynarodowy Festiwal Filmów o zrównoważonym Rozwoju EKOTOPFILM na Słowacji

2007

Rok w puszczy główna nagroda w kategorii „Najlepszy film o wartościach ekologicznych

II Międzynarodowy Festiwal Filmów Turystycznych w Płocku

2007

Rok w puszczy – wyróżnienie dla autorów filmu Tomasza i Michała Ogrodowczyków

Nagroda Lasów Państwowych im.

Adama Loreta

2006

Rok w puszczy nagroda za zdjęcia

IX Ogólnopolski i V Międzynarodowy Konkurs Filmów Ekologicznych „EKOFILM 2006” w Nowogardzie

2006